«اگر شما به من چیزی بگویید، من گوش خواهم کرد؛ اگر شما به من چیزی نشان بدهید، من خواهم دید؛ اما اگر شما به من اجازه دهید که چیزی را تجربه کنم، من یاد خواهم گرفت.»
لائوتسه
داستان مدیریت از کجا آغاز می‌شود؟
مدیریت مهم‌تر است یا مدیر بودن؟
همواره این دیدگاه یکی از اساتید خوب دورۀ دکتری در خاطرم هست که می‌گفت برای یک دانشجوی مدیریت، دو آیندۀ محتمل، متصوّر است؛ یا مدیر شدن و یا مشاور مدیران بودن. روشن کردن تکلیف این موضوع برای دانشجویان و پژوهشگران حوزۀ مدیریت، از نانِ شب واجب‌تر است.
ماهیت مدیریت همیشه محلّ بحث و مناقشه بوده است. حقیقتاً مدیریت مهارت است یا علم؟ استعداد است یا هنر؟ یا آمیخته‌ای میان‌رشته‌ای از همۀ این‌ها؟
تجربه‌های تاریخی ما نشان می‌دهد که پس از پایان هر نبرد، «توقف شلیک توپخانه» همواره با آغاز نوعی فرسایش نرم اجتماعی همراه بوده است. همان‌جا که جنگ سخت رو به پایان می‌گذارد، نبردی ظریف‌تر و پایدارتر آغاز می‌شود: نبردی بر سر حفظ انسجام ملی، سرمایه اجتماعی و هویت تمدنی؛ و درست همین‌جا، دولت، جامعه و حکمرانان ما، از دیرباز دچار ضعف ساختاری در مدیریت قدرت نرم بوده‌اند.
آخرین کتاب منتشرشده دکتر محمّدمیلاد احمدی ← بخش کتاب‌ها
دانشمند شهید
آینه‌ای از مدیریت آموزش عالی
شهید دکتر محمّدمهدی طهرانچی، استادتمام فیزیک دانشگاه شهیدبهشتی و استاد نمونۀ کشوری، در طول فعالیت‌های پر‌برکت علمی و اجرایی خود، رئیس دانشگاه شهیدبهشتی، اولین معاون علمی آستان قدس رضوی و رئیس دانشگاه آزاد اسلامی بود و آثار علمی و پژوهشی ماندگاری هم در زمینۀ علوم و هم در ساحت حکمرانی علم و فناوری از خود بر‌جای گذاشت.
آن‌چه در پی می‌آید، انعکاس و بازروایت بخشی از اندیشۀ این شهید عالی‌قدر از دورانی است که دستیار ایشان در امور مدیریت دانش بوده‌ام.
تئوری کافی‌ست؛ برای میدان عمل آماده‌اید؟ تصمیم‌های بزرگ در کتاب‌ها گرفته نمی‌شوند. در آزمایشگاه مدیریت، دانش و مهارت خود را در عمل به چالش بکشید. دانش مدیریتی بدون تمرین، مانند نقشه گنجی است که در کتابخانه خاک می‌خورد. ارزشمند است، اما شما را به گنج نمی‌رساند.
«اگر شما به من چیزی بگویید، من گوش خواهم کرد؛
سلام، بله، این دقیقاً همان استعارۀ تیغ دولبۀ فناوری است.