از سال 1387، رئیس و مؤسّس سازمان ملّی پرورش استعدادهای درخشان، مرحوم حجتالاسلام دکتر جواد اژهای (داماد شهید بزرگوار بهشتی) -که در ادامه نمایندۀ ولی فقیه در امور دانشجویان ایرانی اروپا بود- از این سمت برکنار شده و این سازمان -که ماهیتی مستقل داشت و عملاً ذیل دفتر ریاست جمهوری اداره میشد- منحل گشت و […]
سازمان ملّی پرورش استعدادهای درخشان؛ از دیروز تا امروز بیشتر بخوانید »
امروزه استفاده از واژۀ سیستم (برابرنهاد فارسی آن: سامانه) بسیار مرسوم است؛ به طوری که معمولاً زمانی که فردی در مورد سیستم گوارش یا سیستم اعصاب خود سخن میگوید، کمتر کسی به معنای واقعی آن میاندیشد. به طور مشابه عباراتی چون سیستمهای حمل و نقل، سیستم اقتصادی، سیستم حاکمیتی و سیستمهای مکانیکی، بسیار به کار
دربارۀ «سیستمهای نرم» چهقدر میدانیم؟ بیشتر بخوانید »
ما، جایی مابین دوگانهها زندگی میکنیم. به نظر میرسید جهانِ به این عظمت و جهانِ به این قشنگی، جهان چندگانگیها باشد (شاید هم باشد)؛ ولی ما مدام میان دوگانهها پرسه میزنیم تا به تعادلی نسبی و موقّت برسیم. دوگانۀ بین رفتن و ماندن، خواستن و فراموشی، رهایی و گرفتاری، مواجهه و چشمبستن، عقل و حس،
دنیای دوگانگیها بیشتر بخوانید »
میخواهم امشب لابهلای این آلودگیها، قصّۀ «تیلیکوم» را برایتان بگویم که چندوقتی است فکرش از ذهنم بیرون نمیرود. تیلیکوم یک دلفین اقیانوسی (نهنگِ قاتل) بود که در 2 سالگی به دام انداخته شد و بابت برنامههای ارتباط با انسان، ساخت مستند و اجرای نمایش در باغ وحش، عمرش را در ویکتوریای کانادا و فلوریدای امریکا
هنر قاتل کردن نهنگها بیشتر بخوانید »
بسیاری از پژوهشگران، پژوهش آمیخته یعنی Mixed Method را با پژوهش چندروشی یعنی Multi Method، یکسان میپندارند. این درحالی است که تفاوت ظریفی، این دو مفهوم را از یکدیگر مجزّا میسازد. روش آمیخته یا ترکیبی، همانگونه که از نام آن برمیآید، استفاده از آمیزهای از روشهای کمّی و کیفی جمعآوری و/یا پردازش داده درمراحل موازی
تفاوت پژوهش آمیخته و چندروشی بیشتر بخوانید »
در شش سالی که در دانشگاه شهیدبهشتی درس میخواندم، از دری وارد میشدم که معروف بود به «درِ دندون» (بر وزن «لبِ خندون» نسل ما)؛ که همانطور که از اسمش برمیآید، درب مجاور دانشکدۀ دندانپزشکی بود. البتّه با این توضیح که دانشکدۀ دندانپزشکی ذیل دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی قرار میگرفت ولی محلّ آن در دانشگاه
همهی ما دنبال راهِ بیرون رفتن میگردیم؛ از وضعیّت حاضر. از چیزی که الآن درش هستیم. همهی ما ناراضیایم از چیزی که دور خودمان درست کردهایم؛ و شاید خیلی اوقات فکر میکنیم که گذر زمان این وضع را بهتر کند؛ یعنی با جلو رفتن در زمان، از چیزی که الآن درش هستیم، بیرون میآییم. مشکل
راههای بیرون رفتن بیشتر بخوانید »
در سفر عتبات دانشگاهیان، یک بسته شکرپنیر ارزانقیمت همراهمان بود که پدر همسرم سفارش کرده بود حتماً در کربلا خیراتش کنیم. شکرپنیر را در حالت عادّی جز با چای نمیشود پایین داد! هم سفت است و هم چسبنده. این بسته، کمی هم مانده بود و سفتتر شده بود. القصّه که عصر روز دوّم در کربلا،
🍥 شکرپنیرهای صحن حرم حضرت عبّاس(ع) بیشتر بخوانید »
چکیده تاکنون از ماکس وبر (1864- 1920) با عناوینی چون «مارکس بورژوازی»، «لیبرال بدبین»، «اندیشمند شکّاک»، «متفکّر ناامید»، «نابغۀ دوران»، «جامعهشناس فردگرا» و… نام برده شده است. امّا یکی از مهمترین ابعاد تفکّر وی، یعنی بُعدِ انتقادی آن، عموماً از سوی مفسّران و شارحان آثارش چنانکه باید مورد توجّه قرار نگرفته است. در این اواخر،
مروری بر تفکّر «ماکس وبر»: آیا او شکست عقلانیّت مدرن را پیشبینی کرده بود؟ بیشتر بخوانید »
